Linia elektroenergetyczna napowietrzna
Urządzenie napowietrzne, przeznaczone do przesyłania energii elektrycznej.
Linie elektroenergetyczne napowietrzne obejmuje większą część pośród linii przesyłowych ponieważ linie kablowe nieustannie są w mniejszości).
Możliwość prowadzenia linii obejmujące duży obszar wystawiona jest na liczne czynniki klimatyczne (szadź, upał), topograficzne i środowiskowe, które trzeba brać pod uwagę przy procesie projektowania, budowy i użytkowania linii napowietrznych.
W liniach napowietrznych izolacją jest powietrze atmosferyczne. Podstawowe części linii to:
przewody fazowe i odgromowe
osprzęt liniowy
izolatory
osprzęt liniowy
uziomy słupów.
Przewody wiszące między dwoma słupami przyjmuje kształt krzywej łańcuchowej.
W zależności od ważności linii, wobec tego od potrzeby bardziej troskliwej eksploatacji, linie napowietrzne dzieli się na kategorie:
Kategoria I - linii o napięciu znamionowym 220 kV i wyższym;
Kategoria II - linie o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV niezaliczane do kategorii I;
Kategoria III - linie o napięciu znamionowym 1 kV i niższym.
Oznaczenie linii napowietrznych
Metody znakowania linii napowietrznych nie jest normowany i musi być określany przez zakład eksploatujący linie. Pośród licznie wykorzystywanych praktyk najczęściej spotyka się znakowanie obiektów numerami (np. linia 320), również oznaczenie nazwami miejscowości lub stacji, między którymi linia została wybudowana (np. linia 220 kV Mory-Rożki).
Ma jakiej wysokości mogą być rozpięte linie wysokiego napięcia
Co ile metrów stoi słup wysokiego napięcia.